Bir içeriğin kaynağı

Bir içerik fikrinin kaynağını kaydetmek, yayın sırasında doğrulamayı kolaylaştırır. Ürün bilgisi hangi dosyadan geldi? Alıntı kime ait? Görsel için kullanım izni var mı?

Kaynak bilgisi yalnızca dış bağlantıdan oluşmaz. Güncel ürün belgesi, izin kaydı veya proje dosyası da olabilir. İç kayıt ile okuyucuya gösterilecek kaynak listesini ayırın. Bir belgenin ekipte bulunması, bütün içeriğinin kamuyla paylaşılabileceği anlamına gelmez.

Kaynağı iddiayla eşleştirin

Ben kaynak listesini yazının sonunda bir süs gibi eklemem. Hangi cümlenin hangi belgeye dayandığını çalışma sırasında işaretlerim. Bir bağlantının konu hakkında olması, yazıdaki belirli iddiayı desteklediği anlamına gelmez. Kaynakta gerçekten söylenenle benim çıkardığım yorum ayrı kalmalı.

Örneğin bir ürün belgesi ölçüyü doğrulayabilir, fakat kullanıcı memnuniyeti hakkında sonuç vermez. Bir kampanya görseli çalışmanın varlığını gösterir; satış artışını göstermez. Kanıtın kapsamadığı alanı metinle genişletmem.

Bir kaynak kaydı nasıl tutulur?

Bu kayıt özellikle iki dilli içerikte yararlıdır. Kaynağın bir dilde bulunması, diğer dilde farklı bir iddia yazılmasına neden olmamalı. Her sürüm aynı kanıt sınırını korumalı.

Kaynak bulunamadığında ne yaparım?

Önce cümlenin gerçekten gerekli olup olmadığını sorarım. Metne katkısı olmayan bir sayı veya iddia çıkarılabilir. Gerekliyse doğrulama bekleyen bilgi olarak editoryal kayıtta tutulur; yayımlanmış gerçek gibi sunulmaz.

Bir çalışma önerisini öneri olarak yeniden yazmak mümkün olabilir. Ancak bu, doğrulanmamış olguyu görüş kılığına sokmak anlamına gelmemeli. “Ben böyle denerim” bir yöntem tercihini anlatabilir; gerçekleşmemiş sonucu anlatamaz.

Görsel kaynaklar da bu düzenin parçasıdır

Fotoğrafın nereden geldiği, hangi düzenlemelerin yapıldığı ve kullanım kapsamı bilinmeli. Referans görseliyle yayımlanacak görseli ayrı klasörlerde tutmak karışıklığı azaltabilir. Ben kaynağı belirsiz bir görüntüyü yalnızca tasarıma uyduğu için yayın paketine eklemem.